Η δημοκρατία που ήρθε από το κρύο

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΙΣΛΑΝΔΙΑ

Ενώ η Ευρώπη περνά το δικό της οικονομικό- πολιτικό Γολγοθά, μια χώρα του Βόρειου Ατλαντικού παραδίδει μαθήματα υγιούς πολιτειακής αντίδρασης στην ποιο γρήγορη αναδόμηση του πολιτικού συστήματος σύγχρονης Δημοκρατίας .

Το 2008 η χώρα «χτυπήθηκε» από την κρίση, ο ακριβής όρος είναι κατάρρευση, ειδικότερα οι τρεις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας κατέρρευσαν και το κράτος στην προσπάθεια του να τις
κρατικοποιήσει εκτίναξε το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού σε δυσθεώρητα νούμερα και τη χώρα σύμφωνα με το Βloοmberg Βusinessweek (10/10/2008) να στρέφεται σε Ρωσία και IMF για οικονομική βοήθεια , ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο να απειλεί με μηνύσεις για να διεκδικήσει πίσω τα Βρετανικά κεφάλαια. Το αποτέλεσμα ήταν η χώρα να οδηγηθεί στο « δυστυχώς επτωχεύσαμεν».
Μετά την κατάρρευση και το σοκ οι περίπου 307.000 μόνιμοι κάτοικοι αποφάσισαν ότι ήρθε η ώρα να πάρουν την τύχη της χώρας τους στα χέρια τους, και αναθεώρησαν το σύνταγμα, και αποφάσισαν να αναδιαρθρώσουν τις δομές τις κοινωνίας τους από την βάση. Το Μάρτιο του 2012 αποφάσισαν να παραπέμψουν σε δίκη με την κατηγορία της εγκληματικής αμέλειας κα τον πρώην πρωθυπουργό Geir H. Haarde. Ο ίδιος βέβαια υποστήριζε ότι είναι θύμα πολιτικής βεντέτας(wsws.org 16-3-2012), παρόλα αυτά οι Ισλανδοί δείχνουν αποφασισμένοι για όλα.

Ένα χρόνο μετά την ανακοίνωση του τότε πρωθυπουργού σχετικά με την κρατικοποίηση των τριών τραπεζών (6/10/2008) η Ισλανδική οικονομία βρέθηκε στο «OFF order », η στωικότητα των Ισλανδών εξαφανίστηκε, ενώ τα φαινόμενα κατάθλιψης πολλαπλασιαζόταν. Παρόλο που η Ισλανδική οικονομία εμφάνιζε σημεία ανάκαμψης, ο κόσμος δεν μπορούσε να διαχειριστεί την αβεβαιότητα, κατηγορώντας τη κυβέρνηση που δεν κατάφερε να τους προστατέψεις από τους Viking Raiders ( μια ομάδα τοπικών επιχειρηματιών που εκμεταλλεύτηκε το φτηνό κόστος δανεισμού και διεθνής συνεργασίες συγχωνεύσεων προκαλώντας όργια διαφθοράς, FT-9/10/2009). Το 2013 οι Ισλανδοί, φαίνεται για πρώτη φορά, να αναμένουν πλεόνασμα προϋπολογισμού.

Οι ομοιότητες λίγες με την Ελληνική πραγματικότητα. To χρέος τους οφείλεται στην κατάρρευση των τριών ιδιωτικών τραπεζών (σύμφωνα με το Βήμα 18/06/2012το δικό μας σε πρωτογενές «έλλειμμα» (μίζες, υπέρογκοι μισθοί, ελλείμματα, κακοδιαχείριση) δημόσιο χρέος μη βιώσιμο και τις αγορές και εμάς να μας γυρίζουν τις πλάτες. Οι Έλληνες δύο μισή χρόνια μετά και χωρίς κανένα σημάδι προς το παρόν τουλάχιστον ανάκαμψης και όλη την κατακραυγή της Ευρώπης απέναντί τους, αποδεικνύεται να έχουν τα μεγαλύτερα αποθέματα ψυχικής υπομονής. Και για να μην κουράσω με άλλα μακροοικονομικά στοιχεία, θα παραθέσω κάποια πολιτικά ερωτήματα, με την διευκρίνιση ότι δεν έχω, και δεν ήθελα να έχω καμία σχέση με την πολιτική επιστήμη

Γιατί ‘όμως τηρείται σιγή ασυρμάτου από όλα όσα συμβαίνουν στους Ισλανδούς, τι γίνεται με τη Δίκη του Πρώην πρωθυπουργού που κατηγορείται για εγκληματική αμέλεια; Πως κατόρθωσαν οι απόγονοι των Βικινγκ να ορθοποδήσουν και να παραδώσουν μαθήματα αυτοσεβασμού και δημοκρατίας σε όλους τους Ευρωπαίους; Και οι απόγονοι του Περικλή, του Σωκράτη , του Αριστοτέλη και του Μεγαλέξανδρου ; τι γίνεται με αυτούς ; θα συνεχίσουν να παραπαίουν ακόμα ανάμεσα τις οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις μιας χρεωκοπίας και στο « λίγο ακόμα υπομονή» για να γλυτώσουμε; Ποιος εγγυάται ότι εικόνες ουράς Ελλήνων σε κοινωνικά παντοπωλεία και συσσίτια δεν θα πολλαπλασιάζονται;

Απαντήσεις μάλλον δεν θα υπάρξουν, ο χορός το κινητοποιήσεων θα συνεχίζεται και την ανάπτυξη θα την ψάχνουμε με το μικροσκόπιο, το μέλλον θα κρίνει το καθένα από μας ξεχωριστά για ότι κάναμε ή δεν κάναμε την στιγμή που έπρεπε να το κάνουμε….