«Προϊόντα χωρίς Μεσάζοντες »
Η ομάδα δράσης Πολιτών του Δήμου Ωραιοκαστρου- αλληλεγγύη για όλους - σας προσκαλεί την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου από τις 9 πμ μέχρι τις 16.00 στη περιοχή Αλώνια {Ωραιόκαστρο Θες/νίκης} όπου θα λάβει χώρα η δράση «Προϊόντα χωρίς Μεσάζοντες » .
Ενδεικτικά αναφέρουμε τις παρακάτω τιμές:
· Αλεύρι Γενικής χρήσης (μύλοι Ασσήρου) 0.55 ευρ/kg
· Πατάτες ¨άνω Βροντούς (ομάδα παραγωγών ) 0.45 ευρ/ kg
· Ρύζι χαλάστρας (παραγωγός)0.90 ευρ/kg
· Μέλι Χαλκιδικής (παραγωγός) 6.00ευρ/kg
· Πορτοκάλια Άρτας (παραγωγός) 0.45 ευρ/kg
· Κρεμμύδια(παραγωγός ) 0.30ευρ/ kg
Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ...
Τη συμμετοχή του στον διαγωνισμό F1 In Schools με την ομάδα Pegasus Impetus Team αποφάσισε το 2ο ΓΕΛ Ωραιοκάστρου. Η ομάδα αυτή θα συμμετέχει στον εν λόγω διαγωνισμό, στο πλαίσιο του οποίου θα σχεδιάσει και να κατασκευάσει και να τρέξει ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο, συναγωνιζόμενο σχολεία από την Ελλάδα αλλά και από όλο τον κόσμο. Τα μέλη της ομάδας Θάνος Χρίστου, Γρηγόρης Χαλβατζής, Τσουματίδης Παύλος, Στουγιάννης Τριαντάφυλλος, Κώστας Σοφικίτης, Χατζηιωακειμίδης Μπάμπης θα κατασκευάσουν ένα αεροδυναμικό μοντέλο αυτοκινήτου F1 που θα αγωνιστεί εναντίον άλλων σχολείων στους περιφερειακούς τελικούς τον Απρίλιο και εθνικούς τελικούς τον Ιούνιο. Συνεχής υποστήριξη θα προσφερθεί και από το 2ο ΓΕΛ Ωραιοκάστρου. Η σελίδα της ομάδας βρίσκεται στο Facebook.com/Pegasusimpetus, ενώ το e-mail επικοινωνίας είναι Pegasusimpetus@gmail.com
Οι παράγοντες που επηρεάζουν τις Ξένες Επενδύσεις
Τον τελευταίο διάστημα ακούμε για την ,συνεχόμενα, αυξανόμενη ανάγκη της εισροής επενδύσεων στην χώρα, ως το μοναδικό μέσο για να βγούμε από το Τέλμα, για να μειώσουμε την ανεργία, για να αυξήσουμε την ανταγωνιστικότητα , για να κινηθεί η οικονομία.
Τι είναι όμως οι Ξένες Επενδύσεις και γιατί είναι τόσο σημαντικές;
Με τον όρο Ξένες Επενδύσεις αναφερόμαστε τη συμμετοχή ενός επενδυτή(φυσικού προσώπου η εταιρείας)στο μετοχικό κεφάλαιο μιας επιχείρησης κάτοικου μιας άλλης χώρας και δηλώνει την ύπαρξη μακροπρόθεσμου ενδιαφέροντος για την πορεία της οικονομίας της χώρας όπου επενδύει.
Η Ευρώπη και οι θέσεις της
Όλες οι Ευρωπαϊκές Χώρες έχουν θεσπίσει ένα θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο προσπαθούν να προσελκύσουν και να προφυλάξουν τους ξένους επενδύτες. Μείωση γραφειοκρατικών διαδικασιών, φορολογικά < bonus>, ευνοϊκές ρυθμίσεις για εκμετάλλευση φυσικών πόρων είναι μερικές από τις πολλές πολιτικές που οι περισσότερες κυβερνήσεις ακολουθούν. Χαρακτηριστικότερο των διαθέσεων της πολύπαθης Ευρώπης για να προσελκύσει επενδυτές είναι το ψήφισμα της 3ης Ιουλίου 2012 (2011/2288(INI)). Σύμφωνα λοιπόν με αυτό καλείτε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προσδιορίσει τα κύρια πλεονεκτήματα και αδυναμίες της ΕΕ ως επενδυτικού περιβάλλοντος, συγκεκριμένα και να προτείνει μια ολοκληρωμένη στρατηγική που θα περιλαμβάνει συγκεκριμένες πολιτικές και συστάσεις συγκεκριμένα αναδεικνύονται οι επενδύσεις ως βασικό στοιχείο όλων των εμβληματικών πρωτοβουλιών στο πλαίσιο της στρατηγικής Ευρώπη 2020, καθώς και νομοθετικές προτάσεις με στόχο τη βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος της ΕΕ. Οι Στόχοι για τις επόμενες χρονιές είναι η ανάπτυξη μιας φιλόδοξης , οικολογικά αποδοτική και βιώσιμη βιομηχανική στρατηγική για την ΕΕ, προκειμένου να αναζωογονηθεί το βιομηχανικό δυναμικό σε ολόκληρη την επικράτεια της ΕΕ και να δημιουργηθούν θέσεις απασχόλησης υψηλής ποιότητας στο εσωτερικό της. ¨Ένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα που πρόεκυψαν από το παραπάνω ψήφισμα είναι ότι η οικονομική, χρηματοπιστωτική και δημοσιονομική κρίση της ΕΕ έχει διευρύνει σημαντικά τις οικονομικές και κοινωνικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών και των περιφερειών, με αποτέλεσμα την άνιση κατανομή των εισερχόμενων και των εξερχόμενων επενδύσεων σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εδώ να υπενθυμίσω το Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα των Ελληνικών Επιχειρήσεων με την Γειτονική Βουλγαρία.
Αξίζει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο το παράδειγμα της Βραζιλίας, όπου η Χώρα κατόρθωσε να διαθέτει τη πρωτιά στην προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων για το 2012, αυξάνοντας τον πήχη της τεχνολογικής καινοτομίας
Πώς επιλέγεται όμως η χώρα που θα επενδύσει ο επιχειρηματίας;
Οι παράγοντες λοιπόν που συνιστούν μια μορφή άμεσης επένδυσης σύμφωνα με τον Dunning είναι τέσσερις , πρόσβαση στις αγορές , πρόσβαση στις πρώτες ύλες , αποτελεσματικά, βιώσιμα κέρδη και δυνατότητα κατοχής των στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων. Κάποιοι άλλοι αναλυτές αναφέρουν και στοιχεία όπως το μέγεθος και η δυνατότητα ανάπτυξης της νέας αγοράς καθώς και το επίπεδο εισοδήματος.
Ενώ έχει αποδειχτεί ότι η προσέλκυση επενδύσεων στον πρωτογενή τομέα είναι αυτή που επιφέρει άμεσες θετικές επιπτώσεις στο ΑΕΠ καθώς και στην ανεργία, ελάχιστοι πολιτικοί θεωρούν σημαντικές τις επενδύσεις σε τομείς όπως η Αγροτική Ανάπτυξη ή τομείς ενεργείας. Βεβαία σύμφωνα με το IMF workingpaper WP /10/187 παράγοντες που προσελκύουν επενδυτές σε μια χώρα είναι διαφορετικοί από αυτούς που επενδύουν σε αναδυόμενες αγορές. Χαρακτηριστικά των αναδυόμενων αγορών όπως ο υψηλός δείκτης πληθωρισμού ή οι χαμηλοί δείκτες ανάπτυξης μπορούν να αποβούν ιδιαίτερα ελκυστικά για τους ξένους επενδυτές. Η πολιτική σταθερότητα είναι αυτή που διχάζει τους περισσότερους αναλυτές , αναλυτές όπως οWheeler & Mody το 1992 ανακάλυψαν ότι η διοικητική αποτελεσματικότητα ενός κράτους καθώς και η πολιτική αστάθεια δεν επηρέασαν τις αποφάσεις των Αμερικάνικων Εταιρειών να επενδύσουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. Ενώ οι Schneider and Frey φαίνεται ότι οδηγήθηκαν σε αντίθετο συμπέρασμα, δηλαδή η πολιτική αστάθεια λειτουργεί ως αποτρεπτικό για τις άμεσες ξένες επενδύσεις.
Την μεγαλύτερη επίδραση φαίνεται να έχουν παράγοντες όπως το χρηματοοικονομικό εύρος της αγοράς καθώς επίσης και η κινητικότητα και προσαρμοστικότητα του εργατικού Δυναμικού της εταιρείας όλων των βαθμίδων.
Τα αποτελέσματα της κρίσης στο τομέα των άμεσων ξένων επενδύσεων , σύμφωνα με την Τραπέζα της Ελλαδος (πηγή: invest in Greece) στη Χώρα μας είναι ότι οι συνολικές (ακαθάριστες) εισροές ξένων επενδυτικών κεφαλαίων, που αντικατοπτρίζουν την πραγματική επίδοση της χώρας στην προσέλκυση επενδύσεων, σημείωσαν το 2011 αύξηση κατά 20 % , παρά την ένταση της οικονομικής κρίσης κατά το έτος αυτό και την αρνητική δημοσιότητα της χώρας στο εξωτερικό. Οι καθαρές εισροές ξένων επενδυτικών κεφαλαίων σημείωσαν το ίδιο έτος ραγδαία αύξηση της τάξης του 366%, η οποία όμως κατά κύριο λόγο οφείλεται στο ότι ζημίες που εμφάνισαν οι ξένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα κατά το 2010 συμπεριελήφθησαν στον υπολογισμό των επανεπενδυθέντων κερδών, καθιστώντας τα αρνητικά. Αναμφίβολα πάντως ο όγκος των καθαρών εισροών ΞΑΕ κατά το 2011 κινήθηκε σε σχετικά υψηλά επίπεδα, παρά την έντονη οικονομική κρίση επιδεικνύοντας σταθεροποιητικές τάσεις. Οι συνολικές εισροές ξένων άμεσων επενδύσεων μειώθηκαν μεν στα έτη 2010 και 2011 σε σύγκριση με τον όγκο της προ κρίσεως περιόδου 2006-2008, ωστόσο παραμένουν στα επίπεδα της περιόδου 2003-2005, παρά τις όποιες διακυμάνσεις.
Το 2011 βελτιώθηκε σημαντικά η σχέση των ξένων επενδύσεων που προσανατολίζονται στην παραγωγικότερη κατηγορία ίδρυση & αύξηση μετοχικού κεφαλαίου (2.583 εκατ. Ευρώ) σε σύγκριση με τα επενδυθέντα ποσά για εξαγορές & συγχωνεύσεις (881 εκατ. Ευρώ).Τα συμπεράσματα δικά σας….
Κάπου μεταξύ φαγητού και καφέ , δυο Βαλκάνιες τα λένε.....
Δώρα Χρυσοστομίδου+ Natasa Grujic
Πόσα χρόνια είσαι στην Ελλάδα;
Ήρθα στην Ελλάδα πριν 2 χρόνια και συγκεκριμένα το Σεπτέμβριο του 2010, ο λόγος ήταν γιατί ξεκίνησα το master μου στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Όταν τελείωσα είχα την ευκαιρία να βρω δουλεία και να συνεχίσω τις σπουδές μου.
Ήρθα στην Ελλάδα πριν 2 χρόνια και συγκεκριμένα το Σεπτέμβριο του 2010, ο λόγος ήταν γιατί ξεκίνησα το master μου στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Όταν τελείωσα είχα την ευκαιρία να βρω δουλεία και να συνεχίσω τις σπουδές μου.
Έχεις επισκεφτεί την Ελλάδα παλιότερα;
Η οικογένεια μου και εγώ είμαστε ερωτευμένοι με αυτή τη χώρα, Από το 1980 έρχονται οι γονείς μου για διακοπές. Τα μόνα χρόνια που δεν καταφέραμε να έρθουμε ήταν κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, θα μπορούσε κανείς να πει ότι εξερευνήσαμε όλες τις ακτές της Χαλκιδικής και από Θεσσαλονίκη μέχρι Λεπτοκαρύα.
Η οικογένεια μου και εγώ είμαστε ερωτευμένοι με αυτή τη χώρα, Από το 1980 έρχονται οι γονείς μου για διακοπές. Τα μόνα χρόνια που δεν καταφέραμε να έρθουμε ήταν κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, θα μπορούσε κανείς να πει ότι εξερευνήσαμε όλες τις ακτές της Χαλκιδικής και από Θεσσαλονίκη μέχρι Λεπτοκαρύα.
Θεωρείς ότι υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στο τότε και το σήμερα;
Για να είμαι ειλικρινής δεν θυμάμαι και πολλά, θυμάμαι ότι πριν το 1990 οι ¨Έλληνες έμποροι μαλώνανε για το ποιος θα μας πρώτο προσφέρει τα καλύτερα προϊόντα, ρούχα κλπ. Το αυτοκίνητο που είχαμε τότε ήταν Lada Riva και ήταν λιμουζίνα σε σχέση με τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν τότε στην Ελλάδα. Γενικά, η ζωή στην Ελλάδα ήταν πολύ καλύτερη , τα αυτοκίνητα , τα σπίτια ήταν νεόκτιστα με μοντέρνα αρχιτεκτονικά σχέδια, όλα πολύ όμορφα παρόλο που οι τιμές δεν ήταν και τόσο αποδεκτές για μας. Όσο αναφορά τους ανθρώπους, παραμένουν οι ίδιοι , μας αγαπούσαν και μας αγαπάνε..
Γιατί επέλεξες να έρθεις στη Ελλάδα και όχι σε κάποια άλλη χώρα των Βαλκανίων;
Νομίζω σημαντικότερος παράγοντας ήταν το γεγονός ότι είχα πολλές επιρροές από Ελλάδα. Αρχίσαμε να ερωτευόμαστε αυτή τη χώρα οικογενειακώς, το άκουσμα ενός ελληνικού τραγουδιού ξεκινάει ατελείωτες οικογενειακές συζητήσεις για τα «Ελληνικά» μας καλοκαίρια. Συνδέσαμε και συνδέουμε την Ελλάδα με τις καλύτερες στιγμές της ζωής μας και κατά κάποιο τρόπο το επόμενο βήμα για μένα ήταν να συνεχίσω τις σπουδές μου σε αυτή τη χώρα. Δεν ήταν εύκολο, αλλά δεν θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου πουθενά αλλού .
Για να είμαι ειλικρινής δεν θυμάμαι και πολλά, θυμάμαι ότι πριν το 1990 οι ¨Έλληνες έμποροι μαλώνανε για το ποιος θα μας πρώτο προσφέρει τα καλύτερα προϊόντα, ρούχα κλπ. Το αυτοκίνητο που είχαμε τότε ήταν Lada Riva και ήταν λιμουζίνα σε σχέση με τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν τότε στην Ελλάδα. Γενικά, η ζωή στην Ελλάδα ήταν πολύ καλύτερη , τα αυτοκίνητα , τα σπίτια ήταν νεόκτιστα με μοντέρνα αρχιτεκτονικά σχέδια, όλα πολύ όμορφα παρόλο που οι τιμές δεν ήταν και τόσο αποδεκτές για μας. Όσο αναφορά τους ανθρώπους, παραμένουν οι ίδιοι , μας αγαπούσαν και μας αγαπάνε..
Γιατί επέλεξες να έρθεις στη Ελλάδα και όχι σε κάποια άλλη χώρα των Βαλκανίων;
Νομίζω σημαντικότερος παράγοντας ήταν το γεγονός ότι είχα πολλές επιρροές από Ελλάδα. Αρχίσαμε να ερωτευόμαστε αυτή τη χώρα οικογενειακώς, το άκουσμα ενός ελληνικού τραγουδιού ξεκινάει ατελείωτες οικογενειακές συζητήσεις για τα «Ελληνικά» μας καλοκαίρια. Συνδέσαμε και συνδέουμε την Ελλάδα με τις καλύτερες στιγμές της ζωής μας και κατά κάποιο τρόπο το επόμενο βήμα για μένα ήταν να συνεχίσω τις σπουδές μου σε αυτή τη χώρα. Δεν ήταν εύκολο, αλλά δεν θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου πουθενά αλλού .
Συνεπώς μακροπρόθεσμα σκοπεύεις να μείνεις Ελλάδα;
Ναι σκοπεύω να μείνω Ελλάδα, έχω τους φίλους μου, τη δουλειά μου και τις σπουδές μου.
Ναι σκοπεύω να μείνω Ελλάδα, έχω τους φίλους μου, τη δουλειά μου και τις σπουδές μου.
Θεωρείς ότι έχεις καλύτερες πιθανότητες για καριέρα τώρα στην Ελλάδα;
Όταν τελείωσα το master μου έψαξα να βρω δουλειά στην Σερβία, αλλά χωρίς επιτυχία. Πρέπει να τονίσω ότι τα τελευταία 30 χρόνια η Σερβία περνάει δύσκολες στιγμές. Όπως εδώ, έτσι και εκεί είναι δύσκολο να βρεις δουλεία αν δεν έχεις «γνωριμίες», και το να βρεις δουλεία είναι το ποιο δύσκολο πράγμα, γιατί δεν είναι στη κουλτούρα μας το να αλλάζουμε εύκολα δουλειές. Έτσι η εργασιακή κινητικότητα είναι πολύ χαμηλή. Για αυτό, θεωρώ ότι εδώ έχεις καλύτερες πιθανότητες για καριέρα.
Όταν τελείωσα το master μου έψαξα να βρω δουλειά στην Σερβία, αλλά χωρίς επιτυχία. Πρέπει να τονίσω ότι τα τελευταία 30 χρόνια η Σερβία περνάει δύσκολες στιγμές. Όπως εδώ, έτσι και εκεί είναι δύσκολο να βρεις δουλεία αν δεν έχεις «γνωριμίες», και το να βρεις δουλεία είναι το ποιο δύσκολο πράγμα, γιατί δεν είναι στη κουλτούρα μας το να αλλάζουμε εύκολα δουλειές. Έτσι η εργασιακή κινητικότητα είναι πολύ χαμηλή. Για αυτό, θεωρώ ότι εδώ έχεις καλύτερες πιθανότητες για καριέρα.
Ποιές είναι οι ομοιότητες και οι διαφορές μεταξύ Ελληνικής και Σέρβικής κουλτούρας;
Η θρησκεία και οι δυνατοί δεσμοί με την οικογένεια είναι δυο από τις βασικότερες ομοιότητες μας. Με τη βοήθεια του θεού πάμε μπροστά και η οικογένεια είναι πάντα εκεί για να μας στηρίζει. Επίσης, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός της παρόμοιας αντίδρασης μας στο άκουσμα μια ωραίας μελωδίας, ο χορός , το καλό φαγητό, το κρασί και το ρακί μας ενώνουν. Ένα ακόμα κοινό χαρακτηριστικό μας είναι ότι και οι δυο λαοί αγαπούν με πάθος ένα καλό αγώνα μπάσκετ. Όσο αναφορά τις διαφορές, δεν είναι τόσο σημαντικές για να τις συζητήσουμε.
Η θρησκεία και οι δυνατοί δεσμοί με την οικογένεια είναι δυο από τις βασικότερες ομοιότητες μας. Με τη βοήθεια του θεού πάμε μπροστά και η οικογένεια είναι πάντα εκεί για να μας στηρίζει. Επίσης, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός της παρόμοιας αντίδρασης μας στο άκουσμα μια ωραίας μελωδίας, ο χορός , το καλό φαγητό, το κρασί και το ρακί μας ενώνουν. Ένα ακόμα κοινό χαρακτηριστικό μας είναι ότι και οι δυο λαοί αγαπούν με πάθος ένα καλό αγώνα μπάσκετ. Όσο αναφορά τις διαφορές, δεν είναι τόσο σημαντικές για να τις συζητήσουμε.
Πως η κρίση επηρέασε τη Σέρβικη κοινωνία;
Μετά το πόλεμο η Σερβία δεν βγήκε ποτέ έξω από τη κρίση Πραγματικά, υπήρχαν κάποιες καλέ περίοδοι , αλλά από το 1990 γενικά η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη για μας. Το χειρότερο είναι το συναλλαγματικό μας πρόβλημα, σήμερα μπορεί να έχουμε μισθούς της τάξης των 300 ευρώ και αύριο των 280 ευρώ. Επίσης υπάρχουν και διάφορα άλυτα θέματα όπως αυτό του Κοσσόβου που ταρακουνούν την Σέρβικη κοινωνία. Η προσωπική μου άποψη είναι το οι Σέρβοι έχουν συνηθίσει την Κρίση και ελπίζουν σε ένα καλύτερο αύριο
Μετά το πόλεμο η Σερβία δεν βγήκε ποτέ έξω από τη κρίση Πραγματικά, υπήρχαν κάποιες καλέ περίοδοι , αλλά από το 1990 γενικά η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη για μας. Το χειρότερο είναι το συναλλαγματικό μας πρόβλημα, σήμερα μπορεί να έχουμε μισθούς της τάξης των 300 ευρώ και αύριο των 280 ευρώ. Επίσης υπάρχουν και διάφορα άλυτα θέματα όπως αυτό του Κοσσόβου που ταρακουνούν την Σέρβικη κοινωνία. Η προσωπική μου άποψη είναι το οι Σέρβοι έχουν συνηθίσει την Κρίση και ελπίζουν σε ένα καλύτερο αύριο
Ελλάδα-Ισπανία Συμμαχία
Πως είναι η καθημερινότητα πλέον στη Μαδρίτη;
Τα πράγματα εδώ πάνε από το κακό στο χειρότερο, η ανεργία έχει γίνει ο χειρότερος εφιάλτης όλων , οι άνθρωποι δεν μπορούν να βγάλουν τα προς το ζην και οι άστεγοι συνεχώς αυξάνονται. Οι τιμές συνεχώς αυξάνονται , όμως θα πρέπει να τονίσω ότι στα Super Market υπάρχουν περισσότερες προσφορές. Τα μαγαζιά κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Το συνταξιοδοτικό έχει αλλάξει , πήγαμε στα 67 χρόνια(60 ήταν πριν από 2 χρόνια). Παντού δυστυχία….
Πως έχει επηρεάσει η κρίση την καθημερινή σου ζωή;
Εγώ σαν δημόσιος υπάλληλος έχω υποστεί μείωση μισθού 8% (μέχρι τώρα), οι μισθοί έγιναν 13 αντί για 14 το χρόνο. Εκτός από αυτά δεν παραπονιέμαι έχω το δικό μου διαμέρισμα, η οικογένεια μου τα πάει καλά, η κρίση έχει επηρεάσει κάποιες κατηγορίες ανθρώπων , αυτό που μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι τα εστιατόρια είναι γεμάτα από ανθρώπους , όταν βγαίνεις για φαγητό και όταν δεν βρίσκω τραπέζι αναρωτιέμαι κρίση; ποια κρίση; – [εδώ μου θυμίζει τη δική μας συνήθεια με τα μπουζούκια , τελικά ,εμείς οι μεσογειακοί λαοί, τη διασκέδαση δεν την αλλάζουμε, όσο δύσκολα και αν περνάμε ]
Που φαίνονται τα αποτελέσματα της κρίσης περισσότερο;
Νομίζω σε μεγάλες πόλεις όπως η Μαδρίτη, γιατί οι κοινωνικές διαφορές είναι ποιο έντονες , η μεσαία τάξη έχει χάσει δύναμη. Το θετικό από όλη της ιστορία είναι ότι μάθαμε την αξία της αποταμίευσης και η συμπεριφορά μας προς τους άλλους ανθρώπους έχει αλλάξει, έχουμε γίνει περισσότερο υπομονετικοί και γενναιόδωροι, το αρνητικό είναι ότι έχουν αυξηθεί τα κρούσματα ρατσισμού στη χώρα μας , αφού η πλειοψηφία των Ισπανών κατηγορεί τους μετανάστες για την κρίση.
Τελικά η Ισπανία παρόλο που είναι μακριά μας ….είναι τόσο κοντά μας …
Όταν η κρίση απαιτεί ενότητα.
Η κεντρική Μακεδονία αποτελούσε μια από τις ποιο πολύπαθες περιφέρειες της Χώρας. Η ανεργία ήταν πάντα ένα από τα βασικότερα προβλήματα, ενώ οι μεγάλες εταιρίες δείχνουν σαφή προτίμηση εγκατάστασης στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής. Σύμφωνα λοιπόν με τη EUROSTAT η Κεντρική Μακεδονία μαζί με την Ήπειρο ήταν πρωταθλήτριες την τελευταία δεκαετία στην εγχώρια ανεργία. Oι Μακεδονικοί νομοί δοκιμάζονται από την κρίση, η επιχειρηματική δραστηριότητα έχει μειωθεί στο ελάχιστο, η ανεργία αγγίζει σε μερικούς από αυτούς το 50 %+, ενώ η ανάπτυξη αποτελεί όνειρο θερινής αυγουστιάτικης νύκτας .
Τα μαθήματα, από του φίλους Ισλανδούς, έρχονται να επιβεβαιώσουν τον κανόνα, ότι δηλαδή οι αλλαγές απαιτούν ομαδικότητα. Οι μικρομεσαίες πρέπει να επιβιώσουν ακόμα και αν το κράτος αδυνατεί προς το παρόν να παρέχει βοήθεια. Στις σύγχρονες θεωρίες διοίκησης, η βιωσιμότητα εξασφαλίζεται όταν αρχικά κατανοούνται τα βασικά προβλήματα του εγχώριου οικονομικού περιβάλλοντος. Μια που στη παρούσα φάση οι συνθήκες δεν μπορούν να είναι προβλέψιμες ή αλλιώς οι συνθήκες είναι "upnormal" και οι επιστημονικές αναλύσεις προς το παρόν φαίνεται να είναι ανακριβείς, τέσσερις απλοί κανόνες δίνουν το στίγμα της επιβίωσης.
Κανόνας 1: Ποτέ δεν απλώνουμε τα πόδια μας έξω από το πάπλωμα μας, το λέγανε οι γιαγιάδες μας και βιωματικά το γνωρίζουμε όλοι. Σε περίοδο κρίσης , η προσπάθεια για επέκταση νέων επενδύσεων πρέπει να είναι περιορισμένη. Ακόμα και αν η χρηματορρόες της εταιρείας φαίνεται να το επιτρέπουν.
Κανόνας 2 : ¨Όταν τα έσοδα δεν φαίνονται να κινούνται, οι προσφορές φαίνεται να αποτελούν τη μόνη λύση. Τα έσοδα εξαρτώνται από την τιμή και τη ποσότητα που πουλάμε , γενικός κανόνας είναι ότι το ένα αλληλοεπιδρά με το άλλο, που σημαίνει η χαμηλή τιμή θα επιδράσει στη ποσότητα υπό συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού. Συνεπώς προσφορές, για να σωθούν τα όλα τα εμπορεύματα της επιχείρησης.
Κανόνας 3:Μια από τις βασικότερες εξισώσεις είναι ότι το κέρδος είναι διαφορά ανάμεσα σε έσοδα και έξοδα , και υπάρχει μόνο ένα σημείο στην ατομική καμπύλη της κάθε εταιρείας που το μεγιστοποιεί. Αυτό σημαίνει ότι το μέγιστο κέρδος δεν είναι ισοδύναμο πάντα με τις μέγιστες πωλήσεις
Κανόνας 4: Ο κάθε επιχειρηματίας πρέπει να κατανοήσει ότι η Αγορά που δραστηριοποιείται κάθε επιχείρηση εμφανίζει διαφορετικά χαρακτηριστικά , η επιβίωση συνεπώς εξαρτάται από τα <ειδικά > χαρακτηριστικά του κλάδου και κυρίως το κύκλου ζωής του προϊόντος που εμπορεύεται.
Η επιβίωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων αποτελεί ζωτικής σημασίας για την οικονομικής ανάκαμψη της Χώρας και ιδιαίτερα της περιφέρειας της Κεντρικής Μακεδονίας. Ακόμα και αν η κεντρική διοίκηση στη παρούσα φαίνεται αδύναμη βοηθήσει, Η συνεργασία και η αλληλοβοήθεια αποτελούν τη μόνη λύση
Bulgaria, How the story goes........
Η γειτονική Βουλγαρία φαίνεται να αντέχει τις συνθήκες της κρίσης με τη βοήθεια δυο «αρμάτων », των εξαγωγών και της προσέλκυσης ξένων επενδύσεων. Ενώ το γεγονός ότι η χώρα δεν έχει υιοθετήσει το ευρώ(κρατάει κλειδωμένο το λεβ σε σχέση με το ευρώ από το 2002) σε συνδυασμό με την γεωργική βάση της οικονομίας, φαίνεται, προς το παρόν τουλάχιστον, να τη σώζει από το ντόμινο των ευρωπαϊκών οικονομικών εξελίξεων.
Ο Bozhidar Danev τονίζει ότι η κρίση αναμένεται ακόμα να χτυπήσει και πυλώνες της οικονομικής βουλγαρικής παραγωγής , όπως των μεταφορών και της μεταλλουργίας , ενώ η κυβέρνηση νομοθετεί έτσι ώστε η γεωργία και ο τουρισμός να αποτελέσουν τη βάση για σταθεροποίηση της οικονομίας. Εξάλλου, η Βουλγαρία αποτελούσε πάντα ένα φτηνό τουριστικό προορισμό για χώρες της Ευρώπης..
Ξένες Επενδύσεις
Η χώρα ψάχνει ξένους επενδυτές σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου. Το τελευταίο άνοιγμα προς της Ισπανία ήταν και αυτό που της έφερε στο κρατικό προϋπολογισμό μόνο για το 2007 το ποσό των 621.6 δισεκατομμυρίων ευρώ (με βάση τη βουλγάρικη εθνική στατιστική υπηρεσία). Οι Ισπανοί δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση ως προς τον κατασκευαστικό Τομέα. Με την ίδρυση του Privatization Agency (PA) η κυβέρνηση στοχεύει σε ασφαλή μετάβαση των κρατικών εταιρειών της σε ιδιώτες μεγάλο επενδυτές προκειμένου να μπορεί να παρέχει τη μέγιστη ποιότητα υπηρεσιών.
Τα στοιχεία της World Bank δείχνουν αύξηση των επενδύσεων,με χαρακτηριστικότερες τις χρονιές του 2007 και 2005. Το 2007 είναι η καλύτερη χρονιά της χώρας καθώς το ποσοστό των επενδύσεων που προσέλκυσε άγγιζε το 31,37%{σε σχέση με το gdp} , ενώ το 2005 ήταν τα περισσότερα που επενδύθηκαν από βούλγαρους σε άλλες χώρες των Βαλκανίων. Οι κύριοι τομείς που προσελκύουν ξένους επενδυτές είναι η γεωργία και όλα τα γεωργικά προϊόντα, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και λιανικό εμπόριο.
Εισαγωγές- Εξαγωγές
Το ισοζύγιο εξαγωγών της χώρας είναι ελλειμματικό (αυτά που εισάγει είναι περισσότερα από αυτά που εξάγει), πλήρως εναρμονισμένο με τις συνήθειες των σύγχρονων οικονομιών.
Με πρώτο στη λίστα το ρουχισμό ακολουθούν, το σίδερο και το μέταλλο. Η χώρα μας φαίνεται να είναι η πρώτη στη λίστα από την πλευρά των εισαγωγέων και μετά να ακολουθεί η φοβερή Γερμανία και η Τουρκία να κατέχει την Τρίτη θέση. Ενώ οι γείτονες φαίνεται να προτιμούν να εισάγουν χημικά, πλαστικά και μέταλλα από χώρες όπως Ρωσία , Γερμανία και Ιταλία. Το 60% των εξαγωγών από την χώρα έχουν ευρωπαϊκή κατεύθυνση.
Η Βουλγαρία επωφελείται από την κρίση στην ευρωζώνη και ιδιαίτερα από τη χώρα μας. Το φτηνό εργατικό δυναμικό σε συνδυασμό με τα χαμηλά κόστη λειτουργίας που επικρατούν κάνουν την χώρα ιδιαίτερα ελκυστική για ξένες επενδύσεις. Χαρακτηριστικότερο είναι η μετανάστευση πολλών ελληνικών επιχειρήσεων που πλέον δεν μπορούν να επιβιώσουν στις συνθήκες ύφεσης της ελληνικής οικονομίας.
Καθεστώτα και συνθήκες αλλάζουν… οι καλύτεροι επιβιώνουν… Ας το έχουν υπόψη οι ιθύνοντες για τις αλλαγές που προωθούν μετά τις εκλογές...
Ο Bozhidar Danev τονίζει ότι η κρίση αναμένεται ακόμα να χτυπήσει και πυλώνες της οικονομικής βουλγαρικής παραγωγής , όπως των μεταφορών και της μεταλλουργίας , ενώ η κυβέρνηση νομοθετεί έτσι ώστε η γεωργία και ο τουρισμός να αποτελέσουν τη βάση για σταθεροποίηση της οικονομίας. Εξάλλου, η Βουλγαρία αποτελούσε πάντα ένα φτηνό τουριστικό προορισμό για χώρες της Ευρώπης..
Ξένες Επενδύσεις
Η χώρα ψάχνει ξένους επενδυτές σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου. Το τελευταίο άνοιγμα προς της Ισπανία ήταν και αυτό που της έφερε στο κρατικό προϋπολογισμό μόνο για το 2007 το ποσό των 621.6 δισεκατομμυρίων ευρώ (με βάση τη βουλγάρικη εθνική στατιστική υπηρεσία). Οι Ισπανοί δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση ως προς τον κατασκευαστικό Τομέα. Με την ίδρυση του Privatization Agency (PA) η κυβέρνηση στοχεύει σε ασφαλή μετάβαση των κρατικών εταιρειών της σε ιδιώτες μεγάλο επενδυτές προκειμένου να μπορεί να παρέχει τη μέγιστη ποιότητα υπηρεσιών.
Τα στοιχεία της World Bank δείχνουν αύξηση των επενδύσεων,με χαρακτηριστικότερες τις χρονιές του 2007 και 2005. Το 2007 είναι η καλύτερη χρονιά της χώρας καθώς το ποσοστό των επενδύσεων που προσέλκυσε άγγιζε το 31,37%{σε σχέση με το gdp} , ενώ το 2005 ήταν τα περισσότερα που επενδύθηκαν από βούλγαρους σε άλλες χώρες των Βαλκανίων. Οι κύριοι τομείς που προσελκύουν ξένους επενδυτές είναι η γεωργία και όλα τα γεωργικά προϊόντα, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και λιανικό εμπόριο.
Εισαγωγές- Εξαγωγές
Το ισοζύγιο εξαγωγών της χώρας είναι ελλειμματικό (αυτά που εισάγει είναι περισσότερα από αυτά που εξάγει), πλήρως εναρμονισμένο με τις συνήθειες των σύγχρονων οικονομιών.
Με πρώτο στη λίστα το ρουχισμό ακολουθούν, το σίδερο και το μέταλλο. Η χώρα μας φαίνεται να είναι η πρώτη στη λίστα από την πλευρά των εισαγωγέων και μετά να ακολουθεί η φοβερή Γερμανία και η Τουρκία να κατέχει την Τρίτη θέση. Ενώ οι γείτονες φαίνεται να προτιμούν να εισάγουν χημικά, πλαστικά και μέταλλα από χώρες όπως Ρωσία , Γερμανία και Ιταλία. Το 60% των εξαγωγών από την χώρα έχουν ευρωπαϊκή κατεύθυνση.
Αγορά εργασίας
Από το 2004 η κυβέρνηση αναγκάστηκε να εισάγει στο νομοθετικό εργασιακό καθεστώς ευρωπαϊκές directives. Κύριος στόχος ήταν η εναρμόνιση με το ευρωπαϊκό εργατικό δίκαιο. Κατά της περίοδο της κρίσης από το 2009 και μετά κυρίως η ανεργία αυξάνεται με ταχύτατους ρυθμούς και από το 9.4 % έχει φτάσει στο 11.5%, ενώ συγκριτικά για τις ίδιες χρόνιές η χώρα μας φαίνεται να έχει τη μεγαλύτερη αύξηση ανεργίας από το σύνολο των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης .(noninvete) Η Βουλγαρία επωφελείται από την κρίση στην ευρωζώνη και ιδιαίτερα από τη χώρα μας. Το φτηνό εργατικό δυναμικό σε συνδυασμό με τα χαμηλά κόστη λειτουργίας που επικρατούν κάνουν την χώρα ιδιαίτερα ελκυστική για ξένες επενδύσεις. Χαρακτηριστικότερο είναι η μετανάστευση πολλών ελληνικών επιχειρήσεων που πλέον δεν μπορούν να επιβιώσουν στις συνθήκες ύφεσης της ελληνικής οικονομίας.
Καθεστώτα και συνθήκες αλλάζουν… οι καλύτεροι επιβιώνουν… Ας το έχουν υπόψη οι ιθύνοντες για τις αλλαγές που προωθούν μετά τις εκλογές...
Και η ευρωπαϊκή μας ιστορία ξεκινάει κάπως έτσι...
Κάποιος, κάπου, κάποτε, είχε πει 'Είμεθα Έθνος ανάδελφον" και έκανε ότι μπορούσε για να μας εξασφαλίσει «συγγενείς», στα ίδια βήματα κινήθηκαν και όσοι ήρθαν μετά από αυτόν. Και γαρ εγγενητο.
Ενώ η κρισιμότερη πολιτική εκλογική αναμέτρηση της σύγχρονης ιστορίας μας πέρασε, ο απολογισμός έχει δείξει ότι μετά βίας μπορούμε να σταθούμε όρθιοι και μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Νέες πολιτικές θεωρίες κάνουν την είσοδο τους στην πολιτική σκηνή της χώρας μας. Τώρα περισσότερο από ποτέ η ιστορική αναδρομή στην Ευρωπαϊκή πορεία μας κρίνεται αναγκαία.
Ξεκινώντας παραθέτω το κλίσε της εποχής: Όλοι όσοι επιλέξαμε στάθηκαν λίγοι απέναντι στην κρισιμότητα των καταστάσεων και αδιανόητα μικροί για τις αλλαγές που επιβαλλόταν να γίνουν. Και κληθήκαμε να επιλέξουμε το λιγότερο οδυνηρό ενώ η πλειοψηφία των κομμάτων στήριζε την κομματική τους εκστρατεία πάνω στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας μας.
Πως όμως φτάσαμε ως εδώ ;
Τον Ιούνιο του 1959 γίνεται η αίτηση της χώρας μας για την είσοδο στην τότε ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα. Τον Ιούλιο του 1961 υπογράφεται η συνθήκη και η χώρα μας γίνεται το 7 μέλος της κοινότητας. Επιλέξαμε να συμμετέχουμε στην τότε ΕΟΚ γιατί τα κύριο χαρακτηριστικό της ήταν ότι αποτελούσε μια ελεύθερη οικονομική συμμαχία που σαν βάση είχε τη διακίνηση αγροτικών προϊόντων. (Η οικονομία της χώρας μας βασίζεται στην αγροτική παραγωγή)
Και η επίσημη εκδοχή (με βάση τα στοιχεία που αναγράφονται στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου εξωτερικών) είναι ότι Η τότε κυβέρνηση θεώρησε την Κοινότητα ως το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα μπορούσε να σταθεροποιήσει το δημοκρατικό πολιτικό της σύστημα και θεσμούς. Επεδίωκε την ενίσχυση της ανεξαρτησίας και της θέσης της στο περιφερειακό και διεθνές σύστημα καθώς και τη «διαπραγματευτική της δύναμης», ιδιαίτερα σε σχέση με την Τουρκία η οποία εμφανιζόταν ως η μείζων απειλή για την Ελλάδα μετά την εισβολή και κατάληψη μέρους της Κύπρου (Ιούλιος 1974). Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα επεδίωκε επίσης τη χαλάρωση της έντονης εξάρτησης που είχε αναπτύξει μεταπολεμικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες (ΗΠΑ). Θεώρησε την ένταξη στην Κοινότητα ως ισχυρό παράγοντα που θα συνέβαλε στην ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Επιθυμούσε ως ευρωπαϊκή χώρα, να είναι «παρούσα» και να επηρεάσει τις διεργασίες για την ευρωπαϊκή ενοποίηση και το πρότυπο της Ευρώπης, στο οποίο η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει.
Τα χρόνια που πέρασαν και το γεγονός της έλευσης της δικτατορίας αποτέλεσαν ανασταλτικό παράγοντα για τη πλήρη διαδικασία της ένταξης. Ακολούθησαν άλλες δυο ανεπιτυχείς αιτήσεις ώσπου η Ελλάδα γίνεται πλήρες μέλος το 1981. Το 1986 μπαίνουν και τα άλλα δυο «κακά παιδιά» του Νότου, Ισπανία και Πορτογαλία.
Στις 1 Ιουλίου του 1987 υπογράφεται η Ενιαία Ευρωπαϊκής Πράξης με βάση την οποία τα κράτη μέλη θα έπαιρναν κατάλληλα μέτρα για τη δημιουργία μιας ενιαίας οικονομικής αγοράς (1992). Οι μεταρρυθμίσεις που προωθήθηκαν ήταν ραγδαίες. Στις 1 Ιανουαρίου του 1995 μπαίνουν και άλλα 3 μέλη και πλέον η Ευρώπη έχει δεκαπέντε μέλη και οι διαφοροποιήσεις της κουλτούρας και των οικονομιών γίνονται όλα και ποιο έντονες. Το Δεκέμβριο του 2001 υπογράφουν άλλα δέκα μέλη και το 2008 Βουλγαρία και Ρουμανία γίνονται τα δυο καινούργια μέλη της ευρωπαϊκής οικογένειας.
Η συνθήκη του Μάαστριχ ήταν αυτή που πρόβλεπε την νομισματική ένωση των οικονομιών της Ευρωπαϊκής ένωσης με βάση κάποια δημοσιοοικονομικά κριτήρια που τέθηκαν. Συνοπτικά τα κριτήρια είχαν σχέση με το πληθωρισμό, την επίτευξη δημοσιονομικού ελλείμματος , σύγκλιση στα επίπεδα μακροπρόθεσμων επιτοκίων. και φυσικά το γεγονός της τήρησης των κανονικών περιθωρίων διακύμανσης. Τον Ιούλιο του 2000 αποφασίστηκε ότι «πληρούμε τις προϋποθέσεις» και τα σενάρια που ακολούθησαν ήταν γνωστά , Goldmansacks, Greek statistics και ο γνωστός ανορθόδοξος πόλεμος για την είσοδο της χώρας μας στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση.
Η πορεία προς το ευρώ περιλάμβανε τρεις φάσεις. Η Φάση Α' άρχισε νωρίς το 1998 με την απόφαση σχετικά με τις χώρες που ικανοποιούν τα κριτήρια σύγκλισης για να ενταχθούν στην ζώνη του Ευρώ. Η Φάση Β' ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 1999, όπως προβλέπεται από την Συνθήκη και είναι η έναρξη του τρίτου σταδίου της Οικονομικής και Νομισματικής ένωσης(ΟΝΕ). Η Φάση Γ ξεκινά την 1η Ιανουαρίου 2002 και διήρκησε έξι(6) μήνες. Ενώ τα κράτη μέλη στη γ΄ φάση ήταν υποχρεωμένα να κυκλοφορήσουν σε φυσική μορφή τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα σε Ευρώ με ταυτόχρονη απόσυρση των εθνικών νομισμάτων. Υπενθυμίζω και τονίζω ότι 1 Ιανουαρίου μπαίνουν οι πρώτοι έντεκα που πληρούσαν τις προϋποθέσεις, Βέλγιο , Ισπανία, Ιρλανδία , Γαλλία, Λουξεμβούργο , Ολλανδία , αυστρία, Πορτογαλία και η Φινλανδία. Η χώρα μας μπήκε στη ζώνη του ευρώ στην γ' φάση στις 1 Ιανουαρίου 2001.
Και την τελευταία εβδομάδα ακούγαμε για τα «διλήμματα» που όλοι θέτανε ως βασικούς κορμούς της προεκλογικής τους καμπάνιας, ναι ή όχι στο ευρώ και αν μας επηρεάσει ή όχι έξοδος μας και κατά πόσο θα επηρεαστούν αυτοί που είναι «μαζί » μας ή απέναντι μας. Η νομισματική ένωση εξασφαλίζει λίγο ή πολύ αυτό που όλοι έχουμε γευτεί, στην καθημερινότητα μας, στα ταξίδια μας, στη διαβίωση μας και στην καριέρα μας. Η ένωση χτυπιέται από τις ¨αγορές', το ευρώ κινδυνεύει και σίγουρα δεν είναι μόνο η χώρα μας αυτή που τα προκάλεσε όλα, συνοπτικά αναφέρω Ισπανία, Ιρλανδία, Ουγγαρία, Κύπρο, Πορτογαλία και ενδείξεις «να υπονοούν» ότι και η Γαλλία κινδυνεύει να είναι το επόμενο δημοσιονομικό θύμα. Ενώ άξιο λόγου είναι το γεγονός ότι η Αγγλία παρόλο που δεν έχει ευρώ τα προβλήματα της ύφεσης χτυπούν και τη δική της πόρτα, μια που πρόσφατο άρθρο της guardian τόνιζε ότι η ύφεση είναι μεγαλύτερη από ότι περίμεναν με τις προβλέψεις του προϋπολογισμού του προηγούμενο χρόνου.
Το αν θα «μείνουμε ή φύγουμε» είναι θέμα δημοσιονομικών πολιτικών, το αν θα υπάρχει ευρώ είναι θέμα « διεθνών συγκύριων» και «επιθυμιών των αγορών». Παρόλα αυτά, η πολιτική μας ιστορία καθώς και η γεωπολιτική μας θέση, επιβάλλει να παραμείνουμε στη Ευρωπαϊκή οικογένεια.
Ενώ η κρισιμότερη πολιτική εκλογική αναμέτρηση της σύγχρονης ιστορίας μας πέρασε, ο απολογισμός έχει δείξει ότι μετά βίας μπορούμε να σταθούμε όρθιοι και μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Νέες πολιτικές θεωρίες κάνουν την είσοδο τους στην πολιτική σκηνή της χώρας μας. Τώρα περισσότερο από ποτέ η ιστορική αναδρομή στην Ευρωπαϊκή πορεία μας κρίνεται αναγκαία.
Ξεκινώντας παραθέτω το κλίσε της εποχής: Όλοι όσοι επιλέξαμε στάθηκαν λίγοι απέναντι στην κρισιμότητα των καταστάσεων και αδιανόητα μικροί για τις αλλαγές που επιβαλλόταν να γίνουν. Και κληθήκαμε να επιλέξουμε το λιγότερο οδυνηρό ενώ η πλειοψηφία των κομμάτων στήριζε την κομματική τους εκστρατεία πάνω στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας μας.
Πως όμως φτάσαμε ως εδώ ;
Τον Ιούνιο του 1959 γίνεται η αίτηση της χώρας μας για την είσοδο στην τότε ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα. Τον Ιούλιο του 1961 υπογράφεται η συνθήκη και η χώρα μας γίνεται το 7 μέλος της κοινότητας. Επιλέξαμε να συμμετέχουμε στην τότε ΕΟΚ γιατί τα κύριο χαρακτηριστικό της ήταν ότι αποτελούσε μια ελεύθερη οικονομική συμμαχία που σαν βάση είχε τη διακίνηση αγροτικών προϊόντων. (Η οικονομία της χώρας μας βασίζεται στην αγροτική παραγωγή)
Και η επίσημη εκδοχή (με βάση τα στοιχεία που αναγράφονται στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου εξωτερικών) είναι ότι Η τότε κυβέρνηση θεώρησε την Κοινότητα ως το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα μπορούσε να σταθεροποιήσει το δημοκρατικό πολιτικό της σύστημα και θεσμούς. Επεδίωκε την ενίσχυση της ανεξαρτησίας και της θέσης της στο περιφερειακό και διεθνές σύστημα καθώς και τη «διαπραγματευτική της δύναμης», ιδιαίτερα σε σχέση με την Τουρκία η οποία εμφανιζόταν ως η μείζων απειλή για την Ελλάδα μετά την εισβολή και κατάληψη μέρους της Κύπρου (Ιούλιος 1974). Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα επεδίωκε επίσης τη χαλάρωση της έντονης εξάρτησης που είχε αναπτύξει μεταπολεμικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες (ΗΠΑ). Θεώρησε την ένταξη στην Κοινότητα ως ισχυρό παράγοντα που θα συνέβαλε στην ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Επιθυμούσε ως ευρωπαϊκή χώρα, να είναι «παρούσα» και να επηρεάσει τις διεργασίες για την ευρωπαϊκή ενοποίηση και το πρότυπο της Ευρώπης, στο οποίο η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει.
Τα χρόνια που πέρασαν και το γεγονός της έλευσης της δικτατορίας αποτέλεσαν ανασταλτικό παράγοντα για τη πλήρη διαδικασία της ένταξης. Ακολούθησαν άλλες δυο ανεπιτυχείς αιτήσεις ώσπου η Ελλάδα γίνεται πλήρες μέλος το 1981. Το 1986 μπαίνουν και τα άλλα δυο «κακά παιδιά» του Νότου, Ισπανία και Πορτογαλία.
Στις 1 Ιουλίου του 1987 υπογράφεται η Ενιαία Ευρωπαϊκής Πράξης με βάση την οποία τα κράτη μέλη θα έπαιρναν κατάλληλα μέτρα για τη δημιουργία μιας ενιαίας οικονομικής αγοράς (1992). Οι μεταρρυθμίσεις που προωθήθηκαν ήταν ραγδαίες. Στις 1 Ιανουαρίου του 1995 μπαίνουν και άλλα 3 μέλη και πλέον η Ευρώπη έχει δεκαπέντε μέλη και οι διαφοροποιήσεις της κουλτούρας και των οικονομιών γίνονται όλα και ποιο έντονες. Το Δεκέμβριο του 2001 υπογράφουν άλλα δέκα μέλη και το 2008 Βουλγαρία και Ρουμανία γίνονται τα δυο καινούργια μέλη της ευρωπαϊκής οικογένειας.
Η συνθήκη του Μάαστριχ ήταν αυτή που πρόβλεπε την νομισματική ένωση των οικονομιών της Ευρωπαϊκής ένωσης με βάση κάποια δημοσιοοικονομικά κριτήρια που τέθηκαν. Συνοπτικά τα κριτήρια είχαν σχέση με το πληθωρισμό, την επίτευξη δημοσιονομικού ελλείμματος , σύγκλιση στα επίπεδα μακροπρόθεσμων επιτοκίων. και φυσικά το γεγονός της τήρησης των κανονικών περιθωρίων διακύμανσης. Τον Ιούλιο του 2000 αποφασίστηκε ότι «πληρούμε τις προϋποθέσεις» και τα σενάρια που ακολούθησαν ήταν γνωστά , Goldmansacks, Greek statistics και ο γνωστός ανορθόδοξος πόλεμος για την είσοδο της χώρας μας στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση.
Η πορεία προς το ευρώ περιλάμβανε τρεις φάσεις. Η Φάση Α' άρχισε νωρίς το 1998 με την απόφαση σχετικά με τις χώρες που ικανοποιούν τα κριτήρια σύγκλισης για να ενταχθούν στην ζώνη του Ευρώ. Η Φάση Β' ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 1999, όπως προβλέπεται από την Συνθήκη και είναι η έναρξη του τρίτου σταδίου της Οικονομικής και Νομισματικής ένωσης(ΟΝΕ). Η Φάση Γ ξεκινά την 1η Ιανουαρίου 2002 και διήρκησε έξι(6) μήνες. Ενώ τα κράτη μέλη στη γ΄ φάση ήταν υποχρεωμένα να κυκλοφορήσουν σε φυσική μορφή τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα σε Ευρώ με ταυτόχρονη απόσυρση των εθνικών νομισμάτων. Υπενθυμίζω και τονίζω ότι 1 Ιανουαρίου μπαίνουν οι πρώτοι έντεκα που πληρούσαν τις προϋποθέσεις, Βέλγιο , Ισπανία, Ιρλανδία , Γαλλία, Λουξεμβούργο , Ολλανδία , αυστρία, Πορτογαλία και η Φινλανδία. Η χώρα μας μπήκε στη ζώνη του ευρώ στην γ' φάση στις 1 Ιανουαρίου 2001.
Και την τελευταία εβδομάδα ακούγαμε για τα «διλήμματα» που όλοι θέτανε ως βασικούς κορμούς της προεκλογικής τους καμπάνιας, ναι ή όχι στο ευρώ και αν μας επηρεάσει ή όχι έξοδος μας και κατά πόσο θα επηρεαστούν αυτοί που είναι «μαζί » μας ή απέναντι μας. Η νομισματική ένωση εξασφαλίζει λίγο ή πολύ αυτό που όλοι έχουμε γευτεί, στην καθημερινότητα μας, στα ταξίδια μας, στη διαβίωση μας και στην καριέρα μας. Η ένωση χτυπιέται από τις ¨αγορές', το ευρώ κινδυνεύει και σίγουρα δεν είναι μόνο η χώρα μας αυτή που τα προκάλεσε όλα, συνοπτικά αναφέρω Ισπανία, Ιρλανδία, Ουγγαρία, Κύπρο, Πορτογαλία και ενδείξεις «να υπονοούν» ότι και η Γαλλία κινδυνεύει να είναι το επόμενο δημοσιονομικό θύμα. Ενώ άξιο λόγου είναι το γεγονός ότι η Αγγλία παρόλο που δεν έχει ευρώ τα προβλήματα της ύφεσης χτυπούν και τη δική της πόρτα, μια που πρόσφατο άρθρο της guardian τόνιζε ότι η ύφεση είναι μεγαλύτερη από ότι περίμεναν με τις προβλέψεις του προϋπολογισμού του προηγούμενο χρόνου.
Το αν θα «μείνουμε ή φύγουμε» είναι θέμα δημοσιονομικών πολιτικών, το αν θα υπάρχει ευρώ είναι θέμα « διεθνών συγκύριων» και «επιθυμιών των αγορών». Παρόλα αυτά, η πολιτική μας ιστορία καθώς και η γεωπολιτική μας θέση, επιβάλλει να παραμείνουμε στη Ευρωπαϊκή οικογένεια.
Η δημοκρατία που ήρθε από το κρύο
ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΙΣΛΑΝΔΙΑ
Ενώ η Ευρώπη περνά το δικό της οικονομικό- πολιτικό Γολγοθά, μια χώρα του Βόρειου Ατλαντικού παραδίδει μαθήματα υγιούς πολιτειακής αντίδρασης στην ποιο γρήγορη αναδόμηση του πολιτικού συστήματος σύγχρονης Δημοκρατίας .
Το 2008 η χώρα «χτυπήθηκε» από την κρίση, ο ακριβής όρος είναι κατάρρευση, ειδικότερα οι τρεις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας κατέρρευσαν και το κράτος στην προσπάθεια του να τις
κρατικοποιήσει εκτίναξε το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού σε δυσθεώρητα νούμερα και τη χώρα σύμφωνα με το Βloοmberg Βusinessweek (10/10/2008) να στρέφεται σε Ρωσία και IMF για οικονομική βοήθεια , ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο να απειλεί με μηνύσεις για να διεκδικήσει πίσω τα Βρετανικά κεφάλαια. Το αποτέλεσμα ήταν η χώρα να οδηγηθεί στο « δυστυχώς επτωχεύσαμεν».
Μετά την κατάρρευση και το σοκ οι περίπου 307.000 μόνιμοι κάτοικοι αποφάσισαν ότι ήρθε η ώρα να πάρουν την τύχη της χώρας τους στα χέρια τους, και αναθεώρησαν το σύνταγμα, και αποφάσισαν να αναδιαρθρώσουν τις δομές τις κοινωνίας τους από την βάση. Το Μάρτιο του 2012 αποφάσισαν να παραπέμψουν σε δίκη με την κατηγορία της εγκληματικής αμέλειας κα τον πρώην πρωθυπουργό Geir H. Haarde. Ο ίδιος βέβαια υποστήριζε ότι είναι θύμα πολιτικής βεντέτας(wsws.org 16-3-2012), παρόλα αυτά οι Ισλανδοί δείχνουν αποφασισμένοι για όλα.
Ένα χρόνο μετά την ανακοίνωση του τότε πρωθυπουργού σχετικά με την κρατικοποίηση των τριών τραπεζών (6/10/2008) η Ισλανδική οικονομία βρέθηκε στο «OFF order », η στωικότητα των Ισλανδών εξαφανίστηκε, ενώ τα φαινόμενα κατάθλιψης πολλαπλασιαζόταν. Παρόλο που η Ισλανδική οικονομία εμφάνιζε σημεία ανάκαμψης, ο κόσμος δεν μπορούσε να διαχειριστεί την αβεβαιότητα, κατηγορώντας τη κυβέρνηση που δεν κατάφερε να τους προστατέψεις από τους Viking Raiders ( μια ομάδα τοπικών επιχειρηματιών που εκμεταλλεύτηκε το φτηνό κόστος δανεισμού και διεθνής συνεργασίες συγχωνεύσεων προκαλώντας όργια διαφθοράς, FT-9/10/2009). Το 2013 οι Ισλανδοί, φαίνεται για πρώτη φορά, να αναμένουν πλεόνασμα προϋπολογισμού.
Οι ομοιότητες λίγες με την Ελληνική πραγματικότητα. To χρέος τους οφείλεται στην κατάρρευση των τριών ιδιωτικών τραπεζών (σύμφωνα με το Βήμα 18/06/2012το δικό μας σε πρωτογενές «έλλειμμα» (μίζες, υπέρογκοι μισθοί, ελλείμματα, κακοδιαχείριση) δημόσιο χρέος μη βιώσιμο και τις αγορές και εμάς να μας γυρίζουν τις πλάτες. Οι Έλληνες δύο μισή χρόνια μετά και χωρίς κανένα σημάδι προς το παρόν τουλάχιστον ανάκαμψης και όλη την κατακραυγή της Ευρώπης απέναντί τους, αποδεικνύεται να έχουν τα μεγαλύτερα αποθέματα ψυχικής υπομονής. Και για να μην κουράσω με άλλα μακροοικονομικά στοιχεία, θα παραθέσω κάποια πολιτικά ερωτήματα, με την διευκρίνιση ότι δεν έχω, και δεν ήθελα να έχω καμία σχέση με την πολιτική επιστήμη
Γιατί ‘όμως τηρείται σιγή ασυρμάτου από όλα όσα συμβαίνουν στους Ισλανδούς, τι γίνεται με τη Δίκη του Πρώην πρωθυπουργού που κατηγορείται για εγκληματική αμέλεια; Πως κατόρθωσαν οι απόγονοι των Βικινγκ να ορθοποδήσουν και να παραδώσουν μαθήματα αυτοσεβασμού και δημοκρατίας σε όλους τους Ευρωπαίους; Και οι απόγονοι του Περικλή, του Σωκράτη , του Αριστοτέλη και του Μεγαλέξανδρου ; τι γίνεται με αυτούς ; θα συνεχίσουν να παραπαίουν ακόμα ανάμεσα τις οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις μιας χρεωκοπίας και στο « λίγο ακόμα υπομονή» για να γλυτώσουμε; Ποιος εγγυάται ότι εικόνες ουράς Ελλήνων σε κοινωνικά παντοπωλεία και συσσίτια δεν θα πολλαπλασιάζονται;
Απαντήσεις μάλλον δεν θα υπάρξουν, ο χορός το κινητοποιήσεων θα συνεχίζεται και την ανάπτυξη θα την ψάχνουμε με το μικροσκόπιο, το μέλλον θα κρίνει το καθένα από μας ξεχωριστά για ότι κάναμε ή δεν κάναμε την στιγμή που έπρεπε να το κάνουμε….
Ενώ η Ευρώπη περνά το δικό της οικονομικό- πολιτικό Γολγοθά, μια χώρα του Βόρειου Ατλαντικού παραδίδει μαθήματα υγιούς πολιτειακής αντίδρασης στην ποιο γρήγορη αναδόμηση του πολιτικού συστήματος σύγχρονης Δημοκρατίας .
Το 2008 η χώρα «χτυπήθηκε» από την κρίση, ο ακριβής όρος είναι κατάρρευση, ειδικότερα οι τρεις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας κατέρρευσαν και το κράτος στην προσπάθεια του να τις
κρατικοποιήσει εκτίναξε το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού σε δυσθεώρητα νούμερα και τη χώρα σύμφωνα με το Βloοmberg Βusinessweek (10/10/2008) να στρέφεται σε Ρωσία και IMF για οικονομική βοήθεια , ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο να απειλεί με μηνύσεις για να διεκδικήσει πίσω τα Βρετανικά κεφάλαια. Το αποτέλεσμα ήταν η χώρα να οδηγηθεί στο « δυστυχώς επτωχεύσαμεν».
Μετά την κατάρρευση και το σοκ οι περίπου 307.000 μόνιμοι κάτοικοι αποφάσισαν ότι ήρθε η ώρα να πάρουν την τύχη της χώρας τους στα χέρια τους, και αναθεώρησαν το σύνταγμα, και αποφάσισαν να αναδιαρθρώσουν τις δομές τις κοινωνίας τους από την βάση. Το Μάρτιο του 2012 αποφάσισαν να παραπέμψουν σε δίκη με την κατηγορία της εγκληματικής αμέλειας κα τον πρώην πρωθυπουργό Geir H. Haarde. Ο ίδιος βέβαια υποστήριζε ότι είναι θύμα πολιτικής βεντέτας(wsws.org 16-3-2012), παρόλα αυτά οι Ισλανδοί δείχνουν αποφασισμένοι για όλα.
Ένα χρόνο μετά την ανακοίνωση του τότε πρωθυπουργού σχετικά με την κρατικοποίηση των τριών τραπεζών (6/10/2008) η Ισλανδική οικονομία βρέθηκε στο «OFF order », η στωικότητα των Ισλανδών εξαφανίστηκε, ενώ τα φαινόμενα κατάθλιψης πολλαπλασιαζόταν. Παρόλο που η Ισλανδική οικονομία εμφάνιζε σημεία ανάκαμψης, ο κόσμος δεν μπορούσε να διαχειριστεί την αβεβαιότητα, κατηγορώντας τη κυβέρνηση που δεν κατάφερε να τους προστατέψεις από τους Viking Raiders ( μια ομάδα τοπικών επιχειρηματιών που εκμεταλλεύτηκε το φτηνό κόστος δανεισμού και διεθνής συνεργασίες συγχωνεύσεων προκαλώντας όργια διαφθοράς, FT-9/10/2009). Το 2013 οι Ισλανδοί, φαίνεται για πρώτη φορά, να αναμένουν πλεόνασμα προϋπολογισμού.
Οι ομοιότητες λίγες με την Ελληνική πραγματικότητα. To χρέος τους οφείλεται στην κατάρρευση των τριών ιδιωτικών τραπεζών (σύμφωνα με το Βήμα 18/06/2012το δικό μας σε πρωτογενές «έλλειμμα» (μίζες, υπέρογκοι μισθοί, ελλείμματα, κακοδιαχείριση) δημόσιο χρέος μη βιώσιμο και τις αγορές και εμάς να μας γυρίζουν τις πλάτες. Οι Έλληνες δύο μισή χρόνια μετά και χωρίς κανένα σημάδι προς το παρόν τουλάχιστον ανάκαμψης και όλη την κατακραυγή της Ευρώπης απέναντί τους, αποδεικνύεται να έχουν τα μεγαλύτερα αποθέματα ψυχικής υπομονής. Και για να μην κουράσω με άλλα μακροοικονομικά στοιχεία, θα παραθέσω κάποια πολιτικά ερωτήματα, με την διευκρίνιση ότι δεν έχω, και δεν ήθελα να έχω καμία σχέση με την πολιτική επιστήμη
Γιατί ‘όμως τηρείται σιγή ασυρμάτου από όλα όσα συμβαίνουν στους Ισλανδούς, τι γίνεται με τη Δίκη του Πρώην πρωθυπουργού που κατηγορείται για εγκληματική αμέλεια; Πως κατόρθωσαν οι απόγονοι των Βικινγκ να ορθοποδήσουν και να παραδώσουν μαθήματα αυτοσεβασμού και δημοκρατίας σε όλους τους Ευρωπαίους; Και οι απόγονοι του Περικλή, του Σωκράτη , του Αριστοτέλη και του Μεγαλέξανδρου ; τι γίνεται με αυτούς ; θα συνεχίσουν να παραπαίουν ακόμα ανάμεσα τις οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις μιας χρεωκοπίας και στο « λίγο ακόμα υπομονή» για να γλυτώσουμε; Ποιος εγγυάται ότι εικόνες ουράς Ελλήνων σε κοινωνικά παντοπωλεία και συσσίτια δεν θα πολλαπλασιάζονται;
Απαντήσεις μάλλον δεν θα υπάρξουν, ο χορός το κινητοποιήσεων θα συνεχίζεται και την ανάπτυξη θα την ψάχνουμε με το μικροσκόπιο, το μέλλον θα κρίνει το καθένα από μας ξεχωριστά για ότι κάναμε ή δεν κάναμε την στιγμή που έπρεπε να το κάνουμε….
Τελικά, ισχύει η ισχύς εν τη ένωση?
Το 2011 η οικονομική ανάπτυξη βρέθηκε στα πρόθυρα νευρικής κρίσης σε 5 ευρωπαϊκές χώρες με το ενδεχόμενο ενός δημοψηφίσματος στην Ελλάδα, της 32ης θέσης σύμφωνα με την κατάταξη (2010)της παγκόσμιας τράπεζας σε επίπεδα GDP , να προκαλεί ρίγη πανικού στις χρηματιστηριακές αγορές από το Τόκυο έως την Νέα Υόρκη.
Χώρες όπως η Τουρκία και η Ρωσία έρχονται ν' αποτελέσουν την εξαίρεση σε μια Χρονιά που η ανθρωπότητα θα θυμάται για πολλά χρόνια. Με την Τουρκία, για πρώτη φορά να αγγίζει ρυθμούς ανάπτυξης που φτάνουν κατά μέσο όρο το 8 % στο σύνολο της επικράτειας της και τη Ρωσία να φτάνει το 5% ανάπτυξης για την τελευταία δεκαετία. Για το 2012 οι προβλέψεις συνεχίζουν να είναι ευοίωνες, παρόλο που η ανεργία αποτελεί βασικό πρόβλημα της Ρώσικης Οικονομίας.
Τελικά, ισχύει η ισχύς εν τη ένωση? Φαίνεται πως το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης και της ισχυρής εξάρτησης των αγορών μεταξύ τους, δημιούργησε ένα δίχτυ πολλαπλασιασμού των προβλημάτων- Ντόμινο - και αποτέλεσε την αρχή του κακού. Τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται όταν υπάρχουν στενά εξαρτώμενες οικονομίες μετατρέποντας τους γραφειοκρατικούς -μακροοικονομικούς δείκτες του κρατικού προϋπολογισμού - σε μια ζοφερή πραγματικότητα . Και η ένωση είναι μόνο νομισματική..
Η σημερινή κατάσταση έρχεται να επιβεβαιώσει τους Σουηδούς και τους Άγγλους που προτίμησαν να κρατήσουν ασφαλείς αποστάσεις από τη πολλά υποσχόμενη Ευρώπη της δεκαετίας του 80 και 90. Οι πρώτοι συνεχίζουν να δηλώνουν το Out and Happy , ενώ οι δεύτεροι κυρίως λόγω των ισχυρών δεσμών με την Αμερικάνικη τραπεζική Αγορά αντιμετώπισαν προβλήματα σχετικά με τα επιτόκια και τα διαθέσιμα τους, βέβαια ελλείμματα υπάρχουν και σε αυτούς.
Το αν θα το ξεπεράσουμε είναι αντιφατικό , οι προσπάθειες γίνονται από όλους για όλους , με τη ισχυρή Γερμανία να ηγείται αφού στο ενδεχόμενο κατάρρευσης, τα προβλήματα θα χτυπήσουν και τη δική της πόρτα για τον απλό λόγο ότι όχι μόνο δεν θα υπάρχουν πελάτες για τα χρηματοοικονομικά και βιομηχανικά της προϊόντα, αλλά επιπλέον θα έχει να αντιμετωπίσει και τις οικονομικές συνέπειες που θα προκληθούν από τη συσσώρευση χρήματος. Είναι εξάλλου, γνωστή η ρήση του σοφού λαού μας ότι 'δεν γίνεται να καίγεται η γειτονιά σου και να μην έχει επιπτώσεις και το δικό σου 'ρετιρέ'.
Οι προσπάθειες θα συνεχίζονται , κάποιοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι οι επιπτώσεις της κρίσης δεν έχουν εμφανιστεί και τα κοινωνικά φαινόμενα όπως αυτό των "indignados" θα συνεχίζουν να χτυπούν τη πόρτα των «σοσιαλιστικών και μη κυβερνήσεων» . Το 2012 έρχεται με πολλές ελπίδες αλλά λίγες προοπτικές, θαύματα δεν γίνονται.. ποτέ όμως κανείς δεν ξέρει .
Χρυσοστομίδου Δώρα
Οργάνωση και Διοίκηση επιχειρήσεων, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
MSC Operation and Supply Chain Management, University of Liverpool, UK
MA in Politics and Economics of Contemporary Eastern and South Eastern Europe, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.